Wspólna polityka rybołówstwa cz I Rybołówstwo



Sprawozdawca Ch.Davies: Reforma wspólnej polityki dotyczącej rybołówstwa jest ważna ze względu na stan zasobów rybnych, gdzie w najbliższych latach, blisko ich 90% może stracić charakter zrównoważony. Problemem są nieadekwatne możliwości połowowe (zbyt duża liczba łodzi, w stosunku do niewystarczającej liczby ryb). Obrona interesów ekonomicznych państw członkowskich prowadzi do zjawiska przełowienia. Sytuacja jest więc trudna – małe połowy rodzimych gatunków ryb, zwiększony import z państw trzecich oraz dotowanie całego przemysłu rybołówstwa, znacznymi kwotami pieniężnymi, bez których by nie przetrwał. Sukcesy jak na razie są niewielkie – odbudowa atlantyckich zasobów śledzia i populacji dorszy w Bałtyku.

Najważniejsze cele propozycji Komisji to:
- długoterminowe plany zarządzania w oparciu o najlepsze dane naukowe (zagwarantowanie zrównoważonych połowów od roku 2015),
- wprowadzenie zakazu odrzutów ryb łowionych do celów handlowych,
- obniżenie zdolności połowowych i promocja dobrze funkcjonujących firm poprzez system przekazywalnych koncesji,
- podejmowanie decyzji o zarządzaniu zasobami przez organizacje regionalne,
- przestrzeganie zasad akwakultury i rezygnacja z mechanizmu finansowego pozwalającego na wycofywanie statków z użycia (nie wpływa to na obniżenie zdolności połowowych).

Polityka morska powinna stać się częścią polityki ochrony środowiska. Należy zakazać połowów zbyt małych ryb, bowiem w ten sposób traci się ich możliwości reprodukcyjne. Długoterminowe plany zarządzania sektorem rybołówstwa, wymagają dużego zaangażowania środowiska naukowego w tym zakresie. Kraje członkowskie, nie wywiązujące się z obowiązku sprawozdawczości będą podlegać karom. Obowiązek zorganizowania systemu przekazywalnych koncesji połowowych spocznie na rządach poszczególnych państw członkowskich.

Rybołówstwo - połowy ryb

Rybołówstwo – połowy ryb

Warto promować rozwój małej floty połowowej, której wpływ na środowisko jest minimalny. Wszystko, co dotyczy polityki rybołówstwa musi być przejrzyste i podlegać kontroli publicznej. Jeśli reformy nie poprą wszystkie kraje członkowskie, w przyszłości nie będzie zrównoważonych zasobów rybnych.