Wspólna polityka rybołówstwa cz III Rybołówstwo



B.Eickhout: Należy obniżyć zdolności połowowe floty. Przeważają jednostki duże, które łowią w sposób bardzo intensywny. Potrzeba rzetelnych analiz opisujących wpływ dużych jednostek rybackich na przełowienie. Należy modernizować flotę, tak by była bardziej ekologiczna. Długofalowe plany połowowe muszą być dopasowane do ilości zasobów. Funkcjonujący system koncesji, wcale nie wpływa na ograniczenie zdolności połowowych. Dodatkowo jest nieprzejrzysty i zmonopolizowany przez organizacje producenckie. Ryby nie są towarem, ale naturalnym zasobem publicznym. Należy mówić o prawie połowu, które jest zrównoważone społecznie i socjalnie. Ryby powinny przyczyniać się do rozwoju lokalnych gospodarek. Należy także ograniczać odrzuty i połowy ryb zbyt małych.

M.Callanan: Obecna polityka dotycząca rybołówstwa nie sprawdziła się, doprowadzając do przetrzebienia zasobów rybnych. Konieczne jest więc wprowadzenie zmian obejmujących wprowadzenie zakazu odrzutów oraz zrezygnowanie z mikrozarządzania. Należy uniezależnić się od ryb importowanych i poprawić warunki akwakultury. Koncesjami powinny zarządzać państwa członkowskie na zasadzie dobrowolności.

J.Ferreira: Istnieje ogromne zróżnicowanie rybołówstwa w krajach Unii Europejskiej pod względem składu floty, narzędzi połowowych oraz wielkości zasobów. Wspólna polityka rybołówstwa powinna uwzględnić te wszystkie różnice, jeśli ma być działaniem skutecznym. Należy dążyć również do tego, aby w procesie planowanych zmian, jak największą rolę odegrały społeczności lokalne. Poziom regionalizacji decyzji zaproponowany przez Komisje jest niewystarczający. Ciągle brakuje rzetelnych analiz. Mówi się o obszarach przełowionych, ale tak naprawdę jest to tylko stwierdzenie natury ogólnej, nie poparte żadnymi szczegółowymi badaniami. Podobnie jest z nadmierną zdolnością połowową, gdzie nikt nie potrafi dogłębnie wyjaśnić, jakiego rodzaju jest to zdolność w zależności od regionu, zasobu, wykorzystywanej floty. Wprowadzenie systemu przekazywalnych koncesji będzie fatalne w skutkach dla państw, w których dominuje rybołówstwo przybrzeżne z wykorzystaniem małych łodzi. Ograniczenie liczby statków bardzo często nie wpływa na zmniejszenie zdolności połowowych, gdyż te jednostki, które zostają – zaczynają łowić jeszcze więcej. Połowy przybrzeżne na mała skalę są niezwykle efektywne pod względem energetycznym (mniejsze zużycia paliwa), ekologicznym (mniejsze zanieczyszczenie środowiska) oraz ekonomicznym (mniej odrzutów). Koszty polityki rybołówstwa w dużym stopniu obciążają państwa członkowskie. Dane naukowe na temat stanu zasobów są niewystarczające. Trzy wymiary europejskiej polityki rybołówstwa: aspekt środowiskowy, społeczny i ekonomiczny nie zostały w należyty sposób uwzględnione w propozycji Komisji.