Wspólna polityka rybołówstwa cz II Rybołówstwo



Ch.Fjellner: Brak reformy polityki rybołówstwa związany jest z negatywnymi konsekwencjami, których skutków nie da się już później cofnąć. W propozycji Komisji ważny jest zapis o przekazywaniu jak największych uprawnień decyzyjnych na poziom regionalny, gdzie najefektywniej będzie można rozwiązywać poszczególne problemy. Sposób wdrażania sytemu przekazywania koncesji połowowych, powinien należeć do gestii państw członkowskich. Połowy prowadzone przez rybaków unijnych, niezależnie od ich miejsca na świecie, muszą odbywać się według zasad prawodawstwa europejskiego. Ważne jest także zagwarantowanie współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w zakresie wprowadzania wspólnej polityki rybołówstwa.

L.McAvan: Istnieje potrzeba zdefiniowania zakresu wspólnej polityki rybołówstwa w Europie. Najważniejsze jest zachowanie zasobów ryb na przyszłość i opracowanie planu zarządzania stadami w oparciu o rzetelne informacje naukowe. Nie ma alternatywy dla wprowadzenia zakazu odrzutów. Potrzeba reformy systemu koncesji połowowych, bowiem obecnie z jego kontrolą są ogromne problemy w niemal wszystkich krajach Wspólnoty (systemem koncesyjnym tylko w niewielkim zakresie objęte jest rybołówstwo tradycyjne na obszarach przybrzeżnych). System powinien nagradzać tych rybaków, którzy przestrzegają przepisów i dbają o połowy zrównoważone. W jaki konkretny sposób ma działać przekazywanie części procesu decyzyjnego na szczebel regionalny w zakresie np. opracowywania długoletnich planów dla konkretnych akwenów wodnych? Należy wspierać lokalne społeczności rybackie oraz poprawiać warunki i bezpieczeństwo pracy osób zatrudnionych w sektorze rybołówstwa (szczególnie obywateli pochodzących z państw trzecich).